Κι εκεί που καθόμουν σήμερα στην αγαπημένη μου θέση στο λεωφορείο, αυτήν πίσω πίσω που είναι ελαφρά πιο ψηλή από τις άλλες και ο αέρας από το παράθυρο φυσάει στο πρόσωπο, άρχισα να παρατηρώ τους ανθρώπους έναν έναν ξεχωριστά. Βλέπω τους βιαστικούς και τους αγχωμένους που κοιτάζουν συνεχώς το ρολόι τους και κρατούν τους βαριούς χαρτοφύλακές τους. Τους κουρασμένους από τη δουλειά που κάθονται μισοκοιμισμένοι στις θέσεις τους με τις βαριές σακούλες από το σούπερ μάρκετ, και που κλείνουν τα μάτια τους για μια στιγμή να ξεκουραστούν. Τους ερωτευμένους που είναι αγκαλιασμένοι στις θέσεις τους και δείχνουν σε όλο το λεωφορείο την αγάπη τους, και τους άλλους τους κρυφά ερωτευμένους που ρίχνουν ο ένας στον άλλον κλεφτές ματιές μη τυχόν και αποκαλυφθούν. Τους μοναχικούς και τους ονειροπόλους που είναι βυθισμένοι στις σκέψεις τους και που κοιτούν τον δρόμο έξω χωρίς να δίνουν σημασία σε κανέναν εκεί μέσα. Τους σκεπτικούς που αναρωτιούνται τι πρόκειται να κάνουν με τη ζωή τους. Τους δήθεν που δείχνουν χαρούμενοι με τα καινούρια ρούχα τους και το καινούριο πανάκριβο κινητό τους, που όμως στην ουσία τίποτα δε γεμίζει το τεράστιο κενό μέσα τους. Τους επαναστάτες που ψάχνουν αφορμή να ξεκινήσουν νέο καβγά και να ακουστεί η φωνή τους. Τους πραγματικά ευγενικούς που σηκώνονται δειλά από τις θέσεις τους για να κάτσουν οι ηλικιωμένοι. Τους παππούδες που φαίνονται τόσο μοναχικοί και που περιπλανιούνται μέσα στην πόλη χωρίς να έχουν κάποιο συγκεκριμένο προορισμό. Τους πραγματικά χαρούμενους που χαμογελούν και ανυπομονούν να φτάσουν εκεί που θα τους περιμένει κάποιο αγαπημένο πρόσωπο.Τους διαλυμένους που έχουν χάσει κάθε ελπίδα. Τους απογοητευμένους που κοιτούν το πάτωμα μπας και βρουν κάποιο νόημα. Και τους άλλους που δεν ξέρω τι ταμπέλα να τους βάλω, που παρατηρούν τους άλλους και αισθάνονται ότι βλέπουν κάποιο έργο σε εξέλιξη πίσω από την σκηνή, εκεί που δεν τους βλέπει κανείς γιατί είναι καλά κρυμμένοι..

 

6 σκέψεις σχετικά με το “Στο αστικό λεωφορείο

  1. Και επειδή η ζωή είναι σχέσεις, οι «άλλοι» λειτουργούν σαν ο καθρέπτης μας, έτσι η παρατήρηση είναι πολύτιμη γιατί μας μαθαίνει για μας! 😉
    Και σε μένα αρέσει να παρατηρώ τι γίνεται γύρω μου, ειδικά όταν είμαι σε κλειστό χώρο, ακόμα και στο ασανσέρ, όπου επικρατεί αμηχανία… βασικό σ’ όλα αυτά είναι, εμείς οι ίδιοι να είμαστε «εκεί» παρόντες και όχι χαμένοι σε κάποια συνηθισμένη ονειροπόληση! 😛
    Καλό μας Σαββατοκύριακο! 🙂

    Αρέσει σε 3 άτομα

  2. Σε πολλούς μας αρέσει όντως να παρατηρούμε τους γύρω μας, σε ποιους όμως αρέσει να παρατηρούν τους εαυτούς τους?? 🙂 Καλώς σε βρίσκωω! 🙂 Το μπλογκόσπιτό σου φέρει πανέμορφες εικόνες και χαίρομαι που με »ακολούθησες» έτσι ώστε να σε »ανακαλύψω» και να σε »ακολουθήσω» κι εγώ! 😀

    Καλή συνέχεια, από εδώ και πέρα θα περνάω 🙂

    Αρέσει σε 2 άτομα

  3. Και «έτσι» τόσο απλά Γεωργία μου, μέσα απ΄ τα σχόλια, συνδέεσαι με την Κατερίνα, την Αλεξάνδρα, την αφεντιά μου και με πολλούς άλλους πιο ντροπαλούς αλλά παρόντες! 😉
    ΑΦιλάκια πολλά και καλή σου συνέχεια! 🙂

    Αρέσει σε 1 άτομο

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s