Η νόσος του μυαλού

Αλτσχάιμερ. Για εσένα δεν υπάρχει μέλλον. Το παρελθόν είναι θολό και μπερδεμένο. Ακόμη και το παρόν δεν βγάζει κανένα απολύτως νόημα. Οι μνήμες, που είναι από τα πιο πολύτιμα αγαθά χάνονται. Αν είχες καρκίνο θα χαρακτηριζόσουν ως γενναίος ήρωας. Με το Αλτσχάιμερ όμως είσαι ένας γελοίος και ανίκανος. Δε λογαριάζει κανένας την άποψή σου, αφού είσαι σε μια μόνιμη σύγχυση και αβεβαιότητα για τα πάντα γύρω σου. Δεν θυμάσαι πλέον τις χαρούμενες στιγμές που έχεις ζήσει, την πρώτη σου μέρα στο σχολείο, το πρώτο σου φιλί, τη μέρα που αποφοίτησες, τη μέρα που ερωτεύτηκες, τη μέρα που έκανες παιδιά ή τη μέρα που ταξίδεψες. Δεν θυμάσαι το πόσο δούλεψες για να γίνεις αυτό που είσαι, ούτε τους κόπους και τις θυσίες σου. Δεν θυμάσαι καν ποιος είσαι πλέον. Κοιτάζεσαι στον καθρέφτη και δεν αναγνωρίζεις τον εαυτό σου. Ίσως να θυμόσουν τον εαυτό σου όταν ήσουν 20 χρονών, γεμάτος ελπίδες και όνειρα για ζωή. Αλλά τώρα κοιτάζεις στον καθρέφτη έναν ρυτιδιασμένο γέρο που έχει χάσει κάθε όρεξη για ζωή, που έχει χάσει την αξιοπρέπειά του, που ζει μέσα σε μια κόλαση, αυτήν του ίδιου του του εαυτού… Συνέχεια