FRIENDS

Ποιος δεν περίμενε να πάει 15:45 τα Σαββατοκύριακα, για να καβατζώσει το τηλεκοντρόλ και την καλύτερη θέση στον καναπέ και να βάλει Star για να δει φιλαράκια; Η ώρα εκείνη ήταν ιερή, αφού ήταν η ώρα που είχες βάλει ήδη την ζεστή σοκολάτα στην κούπα, είχες μπει κάτω από την λεπτή κουβερτούλα (αν ήταν χειμώνας) ενώ (αν ήταν καλοκαίρι) είχες είδη βάλει μια τεράστια μερίδα παγωτού στο μπολάκι, μην τυχόν και χάσεις την αρχή. Δεν σε ένοιαζε που είχες δει το ίδιο επεισόδιο για εκατομμυριοστή φορά, και ήξερες την πλοκή ή ακόμη και τους διαλόγους, ήσουν ενθουσιασμένος σαν να το έβλεπες για πρώτη φορά. Σε ξάφνιαζε ένα όμως αστείο που δεν το θυμόσουνα και γελούσες μόνος σου, ενώ ο αδερφός σου σε κορόιδευε από το διπλανό δωμάτιο επειδή του είχες καβατζώσει την τηλεόραση και γελούσες με μια σειρά που την έβλεπες για τόσα χρόνια. Την έβλεπες όμως όταν ήσουν στεναχωρημένος, άρρωστος, χαρούμενος ή μετά από πολύ διάβασμα. Συνέχεια